Waarom de meeste AI-projecten stranden, en het ligt zelden aan de techniek.
Vraag een directeur waarom het AI-project stilviel, en u hoort zelden "het model was niet slim genoeg". U hoort: we kregen er geen grip op, ik had er geen tijd voor, of mijn mensen wilden er niet aan. Drie faalredenen, en geen ervan is techniek.
Een bedrijf start enthousiast een AI-pilot: een slimme assistent die aanvragen voorsorteert. De eerste weken zijn veelbelovend, het scheelt écht tijd.
Dan wil de organisatie ermee live. En komen de vragen. De accountant: "kunt u laten zien waarom het systeem deze aanvraag afwees?" ICT: "waar staan die regels eigenlijk, en wie kan erbij?" De directie: "wie is verantwoordelijk als dit misgaat?"
Op elk van die vragen is het antwoord: dat weten we niet precies, dat zit in de tool. Het project gaat niet met een knal ten onder. Het sterft stilletjes, in de la met "nog even uitzoeken".
Geen antwoord op de controlevragen
Het verloop hierboven is faalreden één in actie: het project sneuvelt op vragen waar niemand het antwoord op heeft.
De directeur heeft er geen tijd voor
Elk verandertraject vraagt om uw aandacht en die van uw beste mensen, precies de mensen die al vol zitten. Een traject van maanden met workshops en stuurgroepen verliest het altijd van de waan van de dag. Niet omdat het onbelangrijk is, maar omdat het nooit urgent genoeg wordt om al het andere opzij te leggen.
De organisatie heeft weerstand tegen verandering
Uw mensen hebben al drie systemen moeten leren die het werk beter zouden maken. De adoptie bepaalt het succes, niet de tool. Als het nieuwe systeem vooral tijd kóst van de mensen die het al het drukst hebben, is de weerstand geen onwil maar gezond verstand.
Niet de techniek wordt afgekeurd. Het gebrek aan grip, tijd en draagvlak wordt afgekeurd.
Waarom de meeste AI-tools hier zakken
De meeste AI-oplossingen zijn een black box met een abonnement. Ze doen iets, vaak indrukwekkend, maar u kunt niet laten zien wáárom. De regels zijn niet van u, het logboek bestaat niet, en de kennis over uw eigen werk verdwijnt in andermans systeem. Voor een experiment is dat prima. Voor een bedrijfsproces waarop klanten en toezichthouders vertrouwen, is het einde verhaal — precies op het moment dat het serieus wordt.
Hoe wij alle drie ontwijken
Met weinig tijd concreet maken
Wij vragen u twee uur: een intake van een uur, en een uur om de demo live door te nemen. Binnen 48 uur na de intake ziet u uw eigen proces werken. Geen maandentraject dat om uw agenda vecht, maar iets werkends om over te beslissen.
Eén interne champion
We werken met één interne ambassadeur: iemand die het proces door en door kent en het intern draagt. Wij ondersteunen die persoon met alles wat hij of zij nodig heeft. Zo groeit het draagvlak van binnenuit, in plaats van dat het van bovenaf wordt opgelegd.
Simpel houden, en stromen als water
Eén afgekaderd proces tegelijk, geïmplementeerd langs de weg van de minste weerstand: naast uw bestaande systemen, in uw tempo, zonder big-bang. Want we weten hoe belangrijk adoptie is. Uw mensen herkennen hun eigen proces, minus het routinewerk, en het eerste project laat intern zien dat verandering ook leuk en snel kan zijn.
Hoe het wél door de keuring komt
Draai de volgorde om. De regels van uw proces staan in een model dat van ú is: leesbaar, aanpasbaar, in uw eigen beheer. AI doet binnen dat kader het routinewerk, elke stap wordt automatisch vastgelegd, en de beslissing blijft bij uw specialist. Dan hébben de vragen een antwoord: dit besloot het systeem, want die regel staat hier; dit is het logboek; dit past uw team aan als de werkwijze verandert. Governance is dan geen rem meer, maar de toegangskaart: de reden dat accountant, ICT en directie wél ja kunnen zeggen. Krijgt uw ICT'er of inkoper vragen, stuur ze ons stuk met de acht vragen die IT en inkoop stellen door.
Arjan van Unen — CMO, Model My Context